"Wszelkie Prawa zastrzeżone" jedynie co do zasad wzajemnego  poszanowania i życzliwości. Kopiowanie i wykorzystywanie materiałów jest jak najbardziej wskazane.     Utrzymujemy tę witrynę z własnych środków bez czerpania korzyści (nie zawiera reklam), a służyć ma ona powszechnemu dobru. Prosimy więc o wyrozumiałość, jeżeli nieświadomie wykorzystaliśmy czyjąś własność prywatną. Z góry przepraszamy, prosimy o wspaniałomyślność lub o ewentualny kontakt, a  usuniemy. Również w razie zauważenia błędów i niejasności, których wykluczyć nie możemy pomimo wszelkich starań, by była tu jedynie Boża Prawda.  

 Wszelkiego prawdziwego dobra wszystkim bez wyjątku życzymy. Z darem modlitwy o  oświecenie nas wszystkich światłem Bożej Prawdy i uświęcenie.  

Strony mogą zawierać pliki cookies.                                                                                                                                      br.stanislaw@gmail.com

 

DEO   OMNIA  GLORIA

 

ET  BEATISSIMAE  VIRGINIS  MARIAE

 

 

 

Gorliwość i ufność

 

O drodze do jedności, jaką kroczą ci, którzy są ludźmi pokoju, który stanowić winien podstawową więź łączącą wszystkich ludzi - O drodze do prawdy.pl

O DRODZE DO PRAWDY...  O BOGU I O SOBIE 

Pan Bóg nie uczyni niczego, jeśli nie objawi swego zamiaru sługom swym...   Am 3,7

 

 

Święty Michale Archaniele broń nas w walce przeciw niegodziwością złych

 

...Obleczcie się w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, cichość, cierpliwość, znosząc jedni drugich i wybaczając sobie nawzajem, jeśliby miał ktoś zarzut przeciw drugiemu: jak Pan wybaczył wam, tak i wy! (Kol 3, 12b-13)

 

(...)

  Wokół dzieje się wiele zła. Bywa, że zostajemy osobiście bardzo dotkliwie zranieni. My na zło możemy odpowiedzieć złem lub dobrem. Nie powinniśmy jednak odpłacać złem za zło, krzywdą za krzywdę. Zło możemy zwyciężyć tylko dobrem. Odwet, zemsta nie naprawią wyrządzonej krzywdy, przeciwstawić się temu może tylko nasze przebaczenie.

Codziennie wypowiadamy słowa Modlitwy Pańskiej: „odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”. Czy zdajemy sobie sprawę, że jeśli my nie chcemy przebaczyć – to wydajemy na siebie wyrok, prosimy Boga, aby i nam nie przebaczył?

 

  Jeśli bowiem przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz Niebieski. Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom, i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych przewinień (Mt 6, 14-15). Chrystus akcentuje również bardzo mocno tę myśl w przypowieści o niemiłosiernym dłużniku (por. Mt 18, 23-35).

 

  Czym jest przebaczenie? Jest nieszukaniem zemsty, jest pragnieniem dobra dla osoby, która nas skrzywdziła. Czasami przebaczenie jest bardzo trudne – zwłaszcza, gdy krzywda była wielka – po ludzku wydaje się wręcz niemożliwe. Powinniśmy wtedy prosić Boga o pomoc, modlić się o łaskę przebaczenia, błagać Go, aby okazał miłosierdzie temu, który mi wyrządził krzywdę. 

 

 Przebaczenie dokonuje się na trzech płaszczyznach: 

1. Przebaczenie drugiemu człowiekowi – przebaczamy zarówno żyjącym jak i zmarłym (może niektórzy dzięki temu odzyskają upragniony spokój, bo cierpią w czyśćcu z powodu zła, które czynili, a nie zostało ono im przebaczone).

2. Przebaczenie sobie – gdy sumienie wyrzuca mi, że skrzywdziłem siebie czy innych przez moją lekkomyślność, głupotę...

3. „Przebaczenie Bogu” – może to się wydawać dziwne, ale często nosimy w sercu pretensje, żale do Boga za nieszczęścia, które nas dotknęły, choroby, niewysłuchane modlitwy...

 

  Jednak – jak mówi w swoim wykładzie ks. dr Marek Dziewiecki – ja nie mam żadnych podstaw, żeby od Boga żądać przeproszenia, żeby Bóg uznał, że w czymś tam wobec mnie zawinił... W relacji Bóg-ja tylko ja jestem tym, który rozczarował, tylko ja jestem tym, który potrzebuje od Boga przebaczenia i potrzebuje z Bogiem pojednania… Pojednanie z Bogiem polega na tym, by wreszcie powiedzieć: „Ty Boże jesteś niewinny, wreszcie do mnie doszło, że te wszystkie dramaty, jakie miałem/miałam – to nie jest Boże Twoja wina, to jest wina ludzi, którzy Ciebie nie słuchają… Już wreszcie do mnie, Boże, dotarło – lepiej późno niż wcale – że Ty jesteś naprawdę niewinny, że od Ciebie nie pochodzi żadne cierpienie… i nic co boli w moim życiu nie pochodzi od Ciebie…” („Przebaczenie i pojednanie”).

   Nie wystarczy zapomnieć, trzeba przebaczyć – problemy musimy rozwiązywać, a nie od nich uciekać. Przebaczenie to nie to samo co zapomnienie. Jeżeli nie przebaczamy, to cierpimy o wiele bardziej niż osoby, którym nie chcemy przebaczyć. Przebaczamy więc również ze względu na siebie, żeby móc normalnie funkcjonować, a nie zadręczać się myślami o tym, jak to ktoś mnie bardzo zranił. Rozpamiętując wyrządzoną krzywdę niepotrzebnie na nowo się ranimy. Nieprzebaczenie, nienawiść – niszczą nas od wewnątrz, a przebaczenie z miłości – wyzwala. Pan Jezus nauczał: Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone. (Łk 6, 37)

 

  Bez przebaczenia dobro nie będzie triumfowało nad złem i zło dalej się będzie szerzyło. Brak przebaczenia pociąga za sobą konsekwencje. Otwiera drogę wielu duchowym problemom człowieka. Gdy żywimy do kogoś żal i nie przebaczamy, to otwieramy się na zło, tym samym zapraszamy diabła do naszego życia. Zdarza się, że w rodzinie duch nieprzebaczenia jest od paru pokoleń. Dlatego, jeżeli ktoś z rodziny nie wejdzie na drogę przebaczenia, jeżeli z głębi serca nie przebaczy i nie przeprosi Boga za grzech nienawiści, to duch nienawiści i nieprzebaczenia będzie wciąż miał wpływ na kolejne pokolenia.

 

  Dr Lorin Swain w swojej książce „Medycyna, artretyzm i prawo duchowe” pisze o swoich doświadczeniach w pracy lekarskiej, o tym, w jaki sposób działają duchy nieprzebaczenia, duchy złości, duchy nienawiści. Stwierdza on, że jeśli dopuścimy, aby nieprzebaczenie było częścią nas, gdy chowamy i pielęgnujemy w sobie gorycz, urazę, nienawiść czy nieprzebaczenie, to w końcu popadniemy w chorobę.

 

  Już w Starym Testamencie czytamy: Gdy człowiek żywi złość przeciw drugiemu, jakże u Pana szukać będzie uzdrowienia? (Syr 28, 3). Ojciec Józef Witko – charyzmatyk – mówi, że przebaczenie ma ogromną moc, ono otwiera dla nas Boże uzdrowienie. Bez przebaczenia nie ma uzdrowienia. Wiele chorób może mieć swoje źródło w braku przebaczenia, np. bóle głowy, depresje, reumatyzm, choroby nowotworowe. O. Witko uważa, że wówczas nie ma większej przeszkody na drodze uzdrowienia od braku przebaczenia. 

 

  Na kartach Pisma Świętego w wielu miejscach powraca temat przebaczenia. Widzimy, jaki on jest ważny. Można dostrzec zależność, jaka zachodzi pomiędzy przebaczeniem, a wysłuchiwaniem naszej modlitwy kierowanej do Boga. Brak przebaczenia może być przyczyną niewysłuchania naszej modlitwy. Oto przykłady: A kiedy stajecie do modlitwy, przebaczcie, jeśli macie co przeciw komu, aby także Ojciec wasz, który jest w Niebie, przebaczył wam wykroczenia wasze (Mk 11, 25). W innym miejscu czytamy: Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przed ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim! Potem przyjdź i dar swój ofiaruj! (Mt 5, 23-24) i niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce (Ef 4, 26b).

Gdy św. Piotr pytał Jezusa, ile razy ma przebaczać, usłyszał odpowiedź, że nie siedem, ale siedemdziesiąt siedem razy – to znaczy zawsze, niezależnie ile razy ktoś nas skrzywdził i czy prosi o przebaczenie czy też nie. 

 

  Szatanowi zależy na tym, abyśmy nie przebaczali. Będzie więc robił wszystko, aby nam to uniemożliwić. Nie możemy jednak ulec jego pokusom. Własnymi siłami jednak nie damy rady. Należy w sakramencie pojednania oddać wszystko dobremu Bogu, który jest pełen przebaczenia i łaskawości (por. Ps 86, 5) i stanąć pod Krzyżem Chrystusa, który ostatkiem sił wołał: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią (Łk 23, 34). Tak jak modlił się kamienowany św. Szczepan (patron dnia 26 grudnia) – Panie, nie poczytaj im tego grzechu. (Dz 7, 60)

 

  Przebaczenie nie jest rzeczą łatwą i często jest długotrwałym procesem, ale płyną z niego same korzyści – prowadzi do uzdrowienia, do wolności, miłości, radości, szczęścia i spokoju. 

 

 

 

MODLITWA PRZEBACZENIA 

/Na podst. „Miłość przebacza” o. Robert de Grandis/ 

 

Panie Jezu Chryste, proszę Cię dzisiaj o to, 

bym przebaczył każdemu człowiekowi, 

który w moim życiu mnie skrzywdził. 

Wiem, że Ty dasz mi siłę, abym to uczynił... 

Panie Jezu, pragnę być wolny od uczuć żalu, 

goryczy i nieprzebaczenia względem Ciebie, 

które rodziły się we mnie, ilekroć myślałem, 

że to Ty zsyłasz śmierć, trudności, 

kłopoty finansowe, kary i choroby na moją rodzinę. 

Panie, podczas spowiedzi 

wyznałem Ci moje grzechy, winy i słabości. 

Wszystko to, co jest naprawdę złe we mnie, 

i to, co wydaje mi się, że jest złe, 

ponieważ Ty mi wszystko przebaczyłeś, 

dlatego ja również przebaczam sobie... 

Dziękuję Ci, Panie, za Twoją łaskę. 

Amen

Oprac. Iwona Skorupska

Miesięcznik Kościelny 01/2014

DUCHOWE ZAGROŻENIA - NIEPRZEBACZENIE

06 czerwca 2021
Matka Boża w Medziugorju  dla ratowania świata daje nam swoje orędzie ukazujące drogę ratunku.

Z miłości do szukających Prawdy przy­chodzę, aby ponownie pokazać, czym faktycznie Prawda jest i co Ona oznacza, bowiem zapomniano

o tym.   Ja jestem Prawdą, a Prawda jest Miłością. Miłością Nieskończoną, Miłością Najwyższą, Miłością Wieczną.    (PŻwB 9.04.88)