"Wszelkie Prawa zastrzeżone" jedynie co do zasad wzajemnego  poszanowania i życzliwości. Kopiowanie i wykorzystywanie materiałów jest jak najbardziej wskazane.     Utrzymujemy tę witrynę z własnych środków bez czerpania korzyści (nie zawiera reklam), a służyć ma ona powszechnemu dobru. Prosimy więc o wyrozumiałość, jeżeli nieświadomie wykorzystaliśmy czyjąś własność prywatną. Z góry przepraszamy, prosimy o wspaniałomyślność lub o ewentualny kontakt, a  usuniemy. Również w razie zauważenia błędów i niejasności, których wykluczyć nie możemy pomimo wszelkich starań, by była tu jedynie Boża Prawda.  

 Wszelkiego prawdziwego dobra wszystkim bez wyjątku życzymy. Z darem modlitwy o  oświecenie nas wszystkich światłem Bożej Prawdy i uświęcenie.  

Strony mogą zawierać pliki cookies.                                                                                                                                      br.stanislaw@gmail.com

 

DEO   OMNIA  GLORIA

 

ET  BEATISSIMAE  VIRGINIS  MARIAE

 

 

 

Gorliwość i ufność

 

O drodze do jedności, jaką kroczą ci, którzy są ludźmi pokoju, który stanowić winien podstawową więź łączącą wszystkich ludzi - O drodze do prawdy.pl

O DRODZE DO PRAWDY...  O BOGU I O SOBIE 

Wszystko badajcie, a co szlachetne - zachowujcie!  

Unikajcie wszystkiego, co ma choćby pozór zła.   

(1 Tes5,21-22)

Święty Michale Archaniele broń nas w walce przeciw niegodziwością złych

 

Bo to mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Nie dajcie się wprowadzić w błąd przez waszych proroków, którzy są wśród was, i przez waszych wróżbitów; nie zwracajcie uwagi na wasze sny, jakie śnicie. Oni bowiem prorokują wam kłamstwo w moje imię. Nie posłałem ich – wyrocznia Pana. (Jr 29, 8-9)

 

 

  Wróżbiarstwo sięga swoimi korzeniami czasów prehistorycznych. Wiąże się to z ludzką niepewnością dotyczącą przyszłości. Najbardziej znanymi obecnie formami przepowiadania przyszłości są: astrologia (na podstawie gwiazd), kartomancja (na podstawie kart), chiromancja (z linii na dłoni), krystalomancja (z lustra, kuli, kryształu, szkła), bibliomancja (na podstawie „przypadkowo” otwartych wersetów z Biblii, ale nie chodzi tu oczywiście o rozeznawanie woli Bożej na modlitwie przez osoby będące blisko Boga), wróżenie z wosku, ze snów, z ciągnienia losów itp. 

 

Pragnienie poznania swojego losu i rozwiązania problemów życiowych za pomocą wiedzy niekonwencjonalnej obejmuje wszystkie kategorie społeczne. Wszyscy chcą uchylić rąbka tajemnicy, niezależnie od wieku, płci, pochodzenia czy wykształcenia. Również osoby zajmujące się wróżbiarstwem prezentują różny styl pracy oraz zróżnicowaną wiedzę fachową. Najbardziej popularne gabinety wróżbiarskie ciągle poszerzają zakres świadczonych usług, modyfikują i rozbudowują tradycyjne metody pracy, dostosowują się do potrzeb i mentalności przychodzących klientów. Większość wróżbitów wydaje się być przekonana o swoich nadprzyrodzonych umiejętnościach umożliwiających przewidywanie przyszłości, a nawet zapobieganie nieszczęściom; utwierdzają ich w tym sami klienci, przytaczając przykłady trafności ich przewidywań. Wróżbici uważnie wysłuchują przedstawiane im problemy, nie bagatelizują ich, przez co zyskują opinie dobrych doradców. Wielu z nich, traktując poważnie „techniki wróżbiarskie”, ma wiedzę z zakresu psychologii, pedagogiki, filozofii, astronomii i próbuje upodobnić swój styl pracy do psychoterapeuty czy lekarza. 

 

W odpowiedzi na wyzwania współczesności, we wszystkich większych miastach powstają ośrodki wróżbiarsko-terapeutyczne (na wzór ośrodków zdrowia), proponujące szeroki wachlarz usług. Klient, oprócz korzystania z porad wróżbitów, może kupić amulet, zaopatrzyć się w literaturę z zakresu szeroko pojętego okultyzmu, propagującą ideologię bioprądów, radiestezji, aury, meridianów (rzekomych kanałów energetycznych w ciele człowieka) czy wpływu kamieni szlachetnych na zdrowie. 

Wróżbici polecają też literaturę opisującą eksperymentalne poznawanie własnych możliwości duchowych, doskonalenie umysłu, samouzdrawianie, opanowywanie różnych paranormalnych technik. Gabinety wróżbiarskie często utrzymują kontakty z uzdrowicielami różnych specjalności: bioenergoterapeutami, zielarzami, kręgarzami, leczącymi akupunkturą, irydologią, homeopatią czy reiki (jap. „uniwersalna energia życia”). 

„Nowoczesne” wróżbiarstwo wykorzystuje wszelkie możliwe, dostępne środki, by się reklamować. Oferty takie najczęściej umieszczane są w prasie kobiecej i codziennej. Można zamawiać komputerowe horoskopy, wróżby na telefon, podając swoje dane personalne i fotografię, można otrzymać nie tylko przepowiednie, ale też poznać swoje szczęśliwe (lub pechowe) daty, liczby, kolory, kamienie.

 

Dzisiaj powszechnie głosi się, że przepowiadanie przyszłości jest zjawiskiem naturalnym i neutralnym, jest to stanowisko błędne. W świetle teologii chrześcijańskiej wróżbiarstwo jest przede wszystkim przekroczeniem pierwszego przykazania Dekalogu, chociaż współcześni chrześcijanie często traktują ten grzech pobłażliwie, a nawet nie uznają go za grzech. Chociażby w szkołach, na spotkaniach andrzejkowych, odprawiane są autentyczne praktyki wróżbiarskie, traktowane z przymrużeniem oka, mogą one kształtować w młodym pokoleniu mentalność magiczną. 

 

Katechizm Kościoła Katolickiego mówi:

„Bóg może objawić przyszłość swoim prorokom lub innym świętym. Jednak właściwa postawa chrześcijańska polega na ufnym powierzeniu się Opatrzności w tym, co dotyczy przyszłości i na odrzuceniu wszelkiej niezdrowej ciekawości w tym względzie. Nieprzewidywanie może stanowić brak odpowiedzialności” (KKK 2115).

 

„Należy odrzucić wszystkie formy wróżbiarstwa: odwoływanie się do szatana lub demonów, przywoływanie zmarłych lub inne praktyki mające rzekomo odsłaniać przyszłość. Korzystanie z horoskopów, astrologia, chiromancja, wyjaśnianie przepowiedni i wróżb, zjawiska jasnowidztwa, posługiwanie się medium są przejawami chęci panowania nad czasem, nad historią i wreszcie nad ludźmi, a jednocześnie pragnieniem zjednania sobie ukrytych mocy. Praktyki te są sprzeczne ze czcią i szacunkiem – połączonym z miłującą bojaźnią – które należą się jedynie Bogu” (KKK 2116).

Każdy, kto szuka pomocy u wróżki, jasnowidza, bioenergoterapeuty, numerologa czy medium spirytystycznego zwraca się równocześnie do rzeczywistości duchowej zła, która stoi za taką osobą. Jest to realne zagrożenie, niezależnie od tego, czy jesteśmy w pełni świadomi tego, co robimy, czy też nie.

W Księdze Kapłańskiej Pisma Świętego czytamy:

Nie będziecie uprawiać wróżbiarstwa. Nie będziecie uprawiać czarów (Kpł 19, 26).

Nie będziecie się zwracać do wywołujących duchy ani do wróżbitów. Nie będziecie zasięgać ich rady, aby nie splugawić się przez nich. Ja jestem Pan, Bóg wasz (Kpł 19, 31).

Jeżeli jaki mężczyzna albo jaka kobieta będą wywoływać duchy albo wróżyć, będą ukarani śmiercią. (Kpł 20, 27)

 

Pan Bóg jest bardzo kategoryczny w swoich wymaganiach, ponieważ wie, czym może grozić taki kontakt z wróżbiarstwem. Człowiek idzie do wróżki, aby dowiedzieć się czegoś o swojej przyszłości, nie zdając sobie nawet sprawy z tego, jak bardzo on ogranicza tym swoją wolność. W wielu przypadkach osoba taka kieruje się wskazaniami wróżki i nastawia się na ich wypełnienie, często wbrew swojej woli i logice.

Przepowiednie, wróżby i horoskopy są wszechobecne, należy jednak odróżnić proroctwo, pochodzące od Boga, od wróżby i horoskopu.

Wróżbiarstwo ma charakter fatalistyczny, niezmienny i polega na zaufaniu jakimś nieokreślonym, kosmicznym siłom rządzącym światem. Przepowiednie wróżbitów dotyczą wydarzeń rzekomo nieodwołalnych, ten determinizm zaprzecza możliwości dokonywania wyboru przez człowieka.

Proroctwo natomiast jest zmienne, warunkowe, bo zależne od woli Boga oraz od woli współpracującego z Nim człowieka. 

 

Kościół stwierdza, że szatan ma znajomość ukrytych faktów przeszłych i teraźniejszych, znacznie przewyższającą ludzkie poznanie, jednak zamiary Boże dotyczące przyszłości są przed nim zakryte. Przyszłość tworzy się dopiero przez dobrowolną współpracę człowieka z Bogiem. Przyszłości nie znają żadne duchy, zna ją jedynie Bóg. Demon, posiadając inteligencję, znacznie przewyższającą ludzką, potrafi doskonale prognozować, łączyć pewne zdarzenia, montując historie z wydarzeń prawdziwych, prawdopodobnych i nieprawdziwych w taki sposób, aby wszystko wydawało się całkowicie prawdopodobne, a ludzie myśleli, że całość jest prawdą, jednak ten scenariusz wcale nie musi się spełnić. Szatan, wprowadzając w błąd człowieka, zniewala go i czyni nieufnym wobec Bożej Opatrzności. O skuteczności wróżb możemy przeczytać w Księdze Zachariasza: Posążki bóstw natomiast mówią tylko brednie, wróżbici widzą tylko kłamstwa, i złudne są sny, które wyjaśniają, pocieszają zwodniczo. (Za 10, 2) 

 

Zgodnie z zasadą: „słowa uczą, przykłady pociągają”, chciałabym przedstawić tu przykład postawy znanego prezentera telewizyjnego, który opowiadał o zdarzeniu ze swojej pracy. Mając przeprowadzić wywiad z wróżką w jednym z programów starał się wymówić z tego zadania czując, że uczestnicząc w tym, będzie przykładał rękę do bagatelizowania problemu i utwierdzenia ludzi w przekonaniu, że wróżenie jest niewinną zabawą. Argumentował swoją odmowę przekonaniem, że wróżbiarstwo jest całkowicie sprzeczne z chrześcijaństwem i osłabia czujność katolików w podejściu do tego typu rzeczy. Szef jednak chciał, aby prezenter wziął udział w rozmowie, przedstawiając swoje zdanie. Gdy doszło do wywiadu, powiedział na antenie, że się dystansuje od wróżb, ponieważ jest chrześcijaninem i katolikiem, a ta religia i wróżbiarstwo są ze sobą sprzeczne. Wróżka zapewniła redaktora, że również jest osobą wierzącą i że nie trzeba się zgadzać ze wszystkim, co mówi Kościół. Reakcją na tę postawę było świadectwo prezentera, że czuje się tożsamy z Kościołem i stanowisko Kościoła jest też jego stanowiskiem. Następnie zapytał, czy skoro wierzy, to czy modli się przed wróżeniem, odpowiedź brzmiała: nie. Zapytał też, co jest źródłem jej mocy i ponadstandardowej wiedzy, a na to pytanie nie uzyskał już żadnej odpowiedzi i dyskusja się urwała... 

 

Są wróżki, które sprawiają wrażenie, że ich dary pochodzą od Boga. Potrafią powiedzieć: „będzie tak, jak Bóg tego chce”, ich gabinety są zastawione wizerunkami świętych, swoim klientom dają medaliki, święte obrazki, każą się modlić do takiego czy innego świętego, a nawet pójść do kościoła, a wszystko po to, aby uwiarygodnić się przed swoim klientem, pozyskać jego zaufanie, podporządkować go sobie i w końcu uzależnić od siebie. Jak pisze ks. Andrzej Trojanowski: „urastając w oczach swego klienta do rangi najwyższego autorytetu w dziedzinie wiary i moralności”.

Wielu spośród szukających pomocy u wróżki twierdzi, że nie traktują tego poważnie, postrzegając wróżenie w kategoriach zabawy. Bardzo się mylą! Zapominają, że diabłu jest zupełnie obojętne, czy ktoś traktuje go poważnie czy nie, wierzy w jego realne istnienie czy traktuje tylko baśniowo, wchodzi w obręb jego działania mniej lub bardziej świadomie. Jednym z jego zwycięstw we współczesnym świecie jest sprowadzenie go do postaci folkloru, nierozpoznawanie go, jako inteligentnego i realnego zła. Demon tylko czeka, żeby mu otworzyć furtkę.

 

Jak stwierdza ks. egzorcysta Andrzej Grefkowicz: „Nie ma niewinnych wróżb, przewidywanie przyszłości to cudzołożenie z szatanem. Albo wierzymy we wróżby, albo wierzymy Panu Bogu”.

 

Oprac. Iwona Skorupska

MK 7-8/2012 i 12/2012

 

 

 

 

 Konstanty Makowski  - Świąteczne wróżby    ("Nie ma niewinnych wróżb, przewidywanie przyszłości to cudzołożenie z szatanem".)    

DUCHOWE ZAGROŻENIA - WRÓŻBIARSTWO  

01 maja 2021

Nie ma niewinnych wróżb, przewidywanie przyszłości to cudzołożenie z szatanem.

Albo wierzymy we wróżby, albo wierzymy Panu Bogu